Rejestr cyfrowych paszportów produktów ma już dokumentację dla programistów

Kiril ShivachevKiril Shivachev•Opublikowano •6 minut czytania
Światłowodowy patch panel z numerowanymi portami i żółtymi kablami

Wystarczy jeden błędny paszport, żeby żaden z pozostałych 99 w tym samym żądaniu nie został zarejestrowany. Ta zasada jest zapisana w dokumentacji unijnego rejestru cyfrowych paszportów produktów. Komisja Europejska opublikowała ją 30 października 2026 r., a Dyrekcja Generalna ds. Rynku Wewnętrznego, Przemysłu, Przedsiębiorczości i MŚP oficjalnie ogłosiła ją 16 listopada. Po raz pierwszy czarno na białym opisano, jak paszport trafia do rejestru. Na razie mamy jednak tylko opis. Funkcje do testowania będą pojawiać się stopniowo, zanim rejestr zacznie w pełni działać.

Co Komisja opublikowała 30 października

Na stronie z materiałami o cyfrowym paszporcie produktu Komisja zamieściła sześć dokumentów technicznych, wszystkie w wersji 1.0, z datą 30 października 2026 r. i tylko po angielsku. Dla producentów i importerów najważniejsze są trzy z nich:

  • API Integration Guide opisuje, jak wysyła się paszporty do rejestracji i jak śledzić wynik;
  • Semantic Data Guide określa, według jakich schematów i słowników rejestr sprawdza dane;
  • Self-Hosted Authentication Guide opisuje, jak serwer, na którym znajduje się paszport, ma odpowiadać rejestrowi.

Pozostałe trzy to specyfikacje OpenAPI, pliki z artefaktami semantycznymi i przewodnik po kontach serwisowych (Service Account guide).

Rejestr działa od 20 lipca 2026 r., ale dotąd mogły się w nim rejestrować tylko organizacje. Przewodnik dla podmiotów gospodarczych nadal mówi, że obecnie nie da się skutecznie zarejestrować paszportu. Nowe dokumenty opisują, jak to będzie wyglądać. Jeśli najpierw chcesz przeczytać, czym jest rejestr, pisaliśmy o jego uruchomieniu w lipcu.

Pięć endpointów, do 100 paszportów w żądaniu, wszystko albo nic

Interfejs do rejestracji cyfrowych paszportów produktów, opisany w API Integration Guide v1.0 z 30 października 2026 r., ma dokładnie pięć publicznych endpointów. Pierwszy zwraca listę grup i podgrup produktów, które rejestr przyjmuje. Drugi przyjmuje paszporty do rejestracji. Pozostałe trzy pokazują, na jakim etapie jest przetwarzanie: listę zadań, status konkretnego zadania i wynik dla każdego paszportu osobno (w JSON lub CSV).

Rejestracja nie odbywa się od ręki. Wysyłasz żądanie, a rejestr odpowiada kodem 202 i numerem zadania. Wynik sprawdzasz później. Każde żądanie zawiera obowiązkowy klucz (Idempotency-Key). Dzięki niemu, jeśli połączenie zostanie przerwane i wyślesz to samo żądanie ponownie, nie powstaną duplikaty.

Ograniczenia są konkretne:

  • od 1 do 100 paszportów w jednym żądaniu, łącznie do 10 MB;
  • jedna grupa i jedna podgrupa produktów na żądanie (na przykład baterie, podgrupa LMT);
  • żądanie jest atomowe: jeśli choćby jeden paszport nie spełnia wymagań, żaden nie zostanie zarejestrowany.

Ostatnia zasada ma bezpośrednie skutki w praktyce. Jeśli jesteś importerem i dostajesz paszporty od kilku dostawców, lepiej wysyłaj osobne żądanie dla każdego z nich. Inaczej jeden błąd w danych jednego dostawcy zatrzyma też paszporty pozostałych. Poprawioną paczkę wysyła się jako nowe żądanie z nowym kluczem.

Unikalny identyfikator musi być adresem internetowym, pod którym otwiera się paszport

Według dokumentacji API Komisji unikalny identyfikator produktu (UPI) musi być adresem URL z HTTPS o długości od 8 do 2000 znaków. Rejestr nie dostaje w żądaniu samego paszportu. Dostaje adres, otwiera go w chwili sprawdzania i weryfikuje treść zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2026/1778. Jeśli adres się nie otwiera, pojawia się błąd UPI_NOT_RESOLVABLE, a ponieważ żądanie jest atomowe, odpada cała paczka. Rejestr nie przechowuje odczytanej treści.

Dlatego kolejność jest ścisła: najpierw publikujesz paszport, potem go rejestrujesz. Dostawca, który mówi „wrzucimy go, jak go zarejestrujesz”, odwraca kolejność i rejestracja nie przejdzie. Sam numer seryjny z twojego systemu też nie jest UPI. Może być częścią adresu, ale rejestr wymaga działającego adresu.

Przewodnik po samodzielnym hostingu (Self-Hosted Authentication Guide) dodaje kilka kolejnych zasad dla serwera, na którym znajduje się paszport. Część publiczna musi otwierać się bez logowania, z co najwyżej trzema przekierowaniami po drodze. Dane chronione udostępnia się tylko wtedy, gdy rejestr przedstawi podpisany token z systemu uwierzytelniania Komisji, ważny najwyżej 120 sekund. Przy nieważnym tokenie serwer musi odmówić dostępu, a nie po cichu zwrócić wersję publiczną zamiast chronionej.

Przed pierwszym żądaniem: zweryfikowana organizacja i konto serwisowe

Rejestr DPP przyjmuje żądania tylko od organizacji, która przeszła weryfikację. Weryfikacja odbywa się za pomocą kwalifikowanej pieczęci elektronicznej i tu firmy często się potykają, bo zwykły podpis elektroniczny nie wystarczy. Szczegółowo omówiliśmy to w artykule o pieczęci elektronicznej. Status zweryfikowanej organizacji obowiązuje do wygaśnięcia pieczęci, ale nie dłużej niż trzy lata. Potem rejestr nie przyjmuje nowych rejestracji ani zmian, dopóki weryfikacja nie zostanie odnowiona.

Same żądania do API wysyła konto serwisowe (service account). Przewodnik po kontach serwisowych, również z 30 października, wyznacza takie granice:

  • konto zakłada administrator organizacji, a konto otrzymuje rolę „Register DPPs”;
  • jedna organizacja może mieć najwyżej 5 takich kont;
  • każde konto może mieć do 2 aktywnych kluczy, z zalecaną ważnością jednego roku i maksymalną dwóch lat;
  • za klucz prywatny odpowiada podmiot gospodarczy: to on go tworzy, przechowuje i kontroluje.

Według przewodnika dla podmiotów gospodarczych nie przewiduje się, by rejestr pobierał opłatę abonamentową. Realne koszty to pieczęć i integracja.

JSON to jedyny obowiązkowy format, a schematy są na razie tylko dla baterii

Przewodnik semantyczny Komisji (Semantic Data Guide v1.0) mówi, że przy rejestracji wymagany będzie JSON, bo to jedyny obowiązkowy format według normy EN 18216:2026. JSON-LD i XML też są sprawdzane, jeśli je wyślesz, ale nie są obowiązkowe. Dla małych i średnich firm to dobra wiadomość: do rejestracji paszportu nie potrzebują danych powiązanych (linked data) ani RDF.

Konkretne schematy i słowniki są na razie tylko dla baterii, w trzech podgrupach: baterie do pojazdów elektrycznych, baterie przemysłowe i baterie do lekkich środków transportu (LMT). Tekstylia, meble, żelazo i stal oraz wyroby budowlane mają wspólny rdzeń 12 podstawowych pojęć (identyfikator, status, data ostatniej zmiany, język i inne), ale własnych schematów jeszcze nie mają. Dostaną je wraz z aktami delegowanymi dla poszczególnych grup. Interfejs do rejestracji pozostanie ten sam, w żądaniu zmieni się tylko grupa produktów.

Niektóre sprawy wciąż są niejasne. W dokumentach brakuje pełnego katalogu kodów błędów, nie podano limitów liczby żądań, a format identyfikatora zwracanego przez rejestr nie jest opisany. Nie ogłoszono też, kiedy rejestr zacznie przyjmować testowe paszporty baterii. Komisja organizuje 26 listopada 2026 r. webinarium na temat API i modelu semantycznego. Nowości odnotujemy na stronie ze zmianami w przepisach.

Co możesz przygotować, zanim funkcje do testowania będą dostępne

Mając dokumentację rejestru z 30 października, możesz zacząć przygotowania już teraz, nie czekając, aż rejestr zacznie w pełni działać:

  • sprawdź, czy twoja organizacja ma kwalifikowaną pieczęć elektroniczną i kiedy ona wygasa;
  • zdecyduj, kto będzie administratorem w rejestrze i gdzie będą przechowywane klucze prywatne konta serwisowego;
  • poproś dostawców o potwierdzenie, że ich paszporty zostaną opublikowane pod działającym adresem HTTPS, zanim je zarejestrujesz;
  • zaplanuj żądania według podgrupy produktów i według dostawcy, żeby jeden błąd nie zatrzymał wszystkiego.

My w WIARA budujemy platformę DigitalProductPassport zgodnie z przewodnikami w wersji 1.0: paszporty są publikowane w JSON pod stałym adresem, a zweryfikowany identyfikator każdej organizacji jest przechowywany jako osobne ustawienie. Rejestrację przetestujemy w środowisku Komisji, kiedy funkcje do testowania staną się dostępne. Klucz prywatny do rejestru zostaje u ciebie, nie u nas. Jeśli chcesz wiedzieć, co to oznacza dla twoich produktów, napisz do nas.

DigitalProductPassport w innych krajach: Albania · Bułgaria · Chorwacja · Czechy · Grecja · Rumunia · Serbia · Słowacja · Słowenia · Węgry · Unia Europejska