Dyrektywa o prawie do naprawy (UE) 2024/1799

Co zmieniło się 31 lipca 2026 r. i które sektory są następne

Collage of electronics repair and a digital product passport showing a repairability score.

Czym jest dyrektywa o prawie do naprawy

Dyrektywa (UE) 2024/1799 została przyjęta 13 czerwca 2024 r. i weszła w życie 30 lipca 2024 r. Termin 31 lipca 2026 r. to data transpozycji I stosowania: państwa członkowskie musiały mieć ją w prawie krajowym i stosować od tego dnia.

Jedno rozróżnienie warto zapamiętać: termin ten wiąże państwa członkowskie, a nie bezpośrednio producentów. To, z czym firma spotyka się 1 sierpnia 2026 r., to krajowa ustawa transponująca — a ta różni się w zależności od rynku.

Cztery obowiązki zmieniające etap posprzedażowy

Co wprowadza dyrektywa

Naprawa po okresie gwarancji

Producenci wyrobów wymienionych w załączniku II muszą je naprawić w rozsądnym terminie i za rozsądną cenę — także gdy wada ujawni się po zakończeniu odpowiedzialności sprzedawcy, dopóki trwają obowiązki dotyczące części zamiennych wynikające z przepisów ekoprojektu.

Zakaz utrudniania naprawy

Producent nie może stosować klauzul umownych ani technik sprzętowych lub programowych utrudniających naprawę towarów z załącznika II, chyba że jest to uzasadnione obiektywnymi czynnikami.

Części zamienne i przejrzystość cen

Dostęp do części zamiennych w rozsądnych cenach, łatwo dostępne informacje o usługach naprawczych oraz bezpłatna strona z orientacyjnymi cenami typowych napraw.

Przedłużenie gwarancji o 12 miesięcy

Dokładny mechanizm: dyrektywa zmienia dyrektywę o sprzedaży towarów (UE) 2019/771 tak, że gdy konsument wybierze naprawę zamiast wymiany jako środek w ramach gwarancji ustawowej, gwarancja przedłuża się o jeden dodatkowy rok. Dotyczy tego środka i można go zastosować raz — nie oznacza, że każda naprawa dodaje rok.

Kogo dotyczy i od kiedy

Wyroby objęte dziś

Załącznik II w chwili przyjęcia obejmuje domowe pralki i pralko-suszarki, zmywarki, urządzenia chłodnicze, wyświetlacze elektroniczne, odkurzacze, sprzęt spawalniczy, serwery i pamięci masowe, telefony komórkowe i bezprzewodowe oraz tablety, a także wyroby z bateriami do lekkich pojazdów.

Sektory, które nastąpią

Załącznik II rozszerza się wraz z przyjmowaniem nowych rozporządzeń ekoprojektu. Komisja wskazała odzież, meble, opony i materace jako kandydatów w ramach wdrażania 2025–2030. Obowiązek naprawy podąża więc za DPP do tych sektorów tą samą ścieżką — ale dziś ich nie obejmuje.

Europejska platforma napraw

Nowa platforma UE, rozszerzenie „Twoja Europa”, pomagająca konsumentom znaleźć serwis. Komisja buduje część IT, państwa członkowskie zarządzają rejestracją serwisów. Przewiduje się uruchomienie w 2027 r. — 31 lipca 2026 r. nie działała.

Prawo do naprawy a cyfrowy paszport produktu

Najczęstsze pytania

Nie bezpośrednio i nie dziś. Załącznik II obejmuje obecnie głównie AGD i elektronikę. Odzież, meble, opony i materace wskazano jako kandydatów do rozszerzenia zakresu w latach 2025–2030. Właściwe odczytanie to „nadchodzi do twojego sektora”, a nie „obowiązuje w twoim sektorze”.

Nie. To najczęściej powtarzana nieścisłość w tym temacie. Przedłużenie o 12 miesięcy dotyczy sytuacji, gdy konsument wybiera naprawę zamiast wymiany w ramach gwarancji ustawowej, i można je zastosować raz — nie przy każdej naprawie.

Upłynął termin transpozycji i stosowania dyrektywy przez państwa członkowskie. To nie jest data, w której producent otrzymuje bezpośredni obowiązek z dyrektywy — obowiązek przychodzi przez krajową ustawę transponującą, różną na poszczególnych rynkach.

Dane o naprawialności, trwałości, dostępności części zamiennych i instrukcjach naprawy, które ma nieść DPP, to dokładnie to, czego potrzebuje reżim obowiązku naprawy. Firma bez nich ma też trudność z wymogami informacyjnymi dyrektywy o wzmocnieniu pozycji konsumentów. Zbuduj dane raz — posłużą obu.

Бизнес екип на работна среща — консултация за внедряване на DPP.
Централизирани ДанниИнтелигентни Системи
Централизирани ДанниИнтелигентни Системи
Насрочете безплатна консултация
Ostatnia weryfikacja